Theater

We zijn op zoek naar een nieuwe leesmethode. Onderdeel daarvan is het uitproberen van verschillende methodes. Ik heb drie lessen uitgekozen om uit te proberen. De eerste les heeft als titel ‘Theaterlezen’ , waarin drie rollen door drie verschillende leerlingen aan elkaar moet worden voorgelezen. Ik weet niet wat ik ervan moet verwachten. Ik vraag me af of het de leerlingen aan zal spreken, of ze goed gaan samenwerken en of het wat oplevert. Ik maak groepjes van drie, een rolverdeling, bereid de instructie voor en ben benieuwd.

Al tijdens de instructie hangen ze aan mijn lippen. Op het bord staat welk nummer welke persoon is. Ze hebben de tekst dan nog niet eens voor hun neus, maar een voorkeur voor wie ze zullen zijn hebben ze wel. Ik deel de nummers uit en er klinkt tevredenheid en teleurstelling uit de reacties. Ik doe voor wat ik verwacht, leg uit dat ze en rol spelen en dat daar ook een beetje overtuiging en inleving bij hoort. Ik doe enigszins dramatisch een stukje voor. Ze vinden het geestig en doen de handgebaren alvast na.

Dan krijgen ze de tekst en gaan hun rol lezen. Zonder dat ik het gezegd heb, kleuren enkele leerlingen hun eigen rol. Anderen oefenen alvast zachtjes voor zichzelf. In één groepje zitten vier leerlingen en ik leg dit groepje uit hoe ik het voor me zie. Een van de meisjes in dat groepje -eentje die nooit iets uit zichzelf zegt of naar voren stapt- neemt onverwacht de leiding. Als ze ziet dat haar groepsgenoten mijn voorstel van samen een rol doen maar niks vinden, zegt ze hoe ze het volgens haar moeten doen. Haar groepsgenoten knikken en het probleem is opgelost. Ze gaan aan de slag. In een ander groepje is één van de groepsleden niet blij met haar groepje. Ik zeg alleen maar: “Volgende keer beter.” Ze haalt haar schouders op en kort daarna zie ik haar vrolijk, half over haar tafel hangend meedoen.

Ik kijk. Ze zijn lekker bezig. Er klinkt gelach, ze lezen voor, verbeteren elkaar en na enige tijd zie ik lichaamsbewegingen toegevoegd worden. Ze leven zich in in de rollen.

Na een tijdje zeg ik dat ze zich moeten voorbereiden om het voor de groep te doen. Ik kies een groepje uit. Er is zowaar teleurstelling bij anderen dat zij niet uitverkoren zijn. Met serieuze en gespannen gezichten staan ze voor de groep. De rollen kennen ze bijna uit hun hoofd en het wordt zelfs een half toneelstukje. De tops van de rest zijn niet van de lucht. Ik sta er met stijgende trots en enige verbazing naar te kijken.

Ik vraag wat ze van de les vonden. Leg ook uit dat we op zoek zijn naar een nieuwe methode en dat ik benieuwd ben naar hun mening. Een meerderheid vond het leuk om te doen. Het is eigenlijk geen echte les, vindt een enkeling. Ik vraag waarom. Omdat het eigenlijk een soort spel is, is het antwoord. Er ontstaat een heus discussietje. Maar met mijn conclusie -jullie hebben zeer actief en goed gelezen, de rollen en de inhoud van de tekst goed begrepen- zijn ze tevreden.