Het jaar is klaar.

Woensdag vierden we een feestje op school. Om een beetje goed te maken dat er geen schoolreisje was dit jaar. Het kwam er op neer dat we naar de speeltuin gingen, in de klas spelletjes hebben gedaan, op een springkussen gespeeld hebben, dat soort dingen. Officieel heette de dag ‘meester- en juffendag’. Een ietwat vreemd fenomeen waarop de verjaardag van alle meesters en juffen gevierd wordt en die traditiegetrouw cadeautjes krijgen. Ik ben niet zo van de tradities.

Maar ik kreeg wel een fantastisch cadeau van mijn klas. Als ik mijn openingspraatje houd, zijn er altijd wel kinderen die na een halve zin hun vinger opsteken. Die maan ik altijd tot geduld, meestal worden de vragen dan vanzelf beantwoord. Dit keer zat Z. al snel met z’n vinger omhoog. Omdat hij dat anders nooit doet, vroeg ik wat er was.

“Nou juf, namens de klas wil ik dit aan u aanbieden om u te bedanken voor dit jaar. We hebben het erg leuk gehad.” Hij staat op en geeft mij een pakket waar een plant bovenuit steekt en nog een pakje in zit. Ik bewonder de plant en leg het pakje even opzij. In mijn onnozelheid dacht ik dat het chocola was ofzo. Protest van een stuk of wat leerlingen volgt. “U moet het wel meteen uitpakken hoor.”

Er zit een boekje in. Op elke bladzijde staat een leerling, met een foto van vroeger en nu. Ze komen om me heen staan. Ik word er stil van. Naast hun naam, geboortedatum, hobby’s etc, hebben ze allerlei vragen beantwoord.

De beste uitvinding ooit: internet, voetbal, boeken, telefoon, playstation, fiets…..

Het leukste dat wij samen gedaan hebben: dat we naar het museum gingen, dat we gingen schaatsen, zaadjes planten, videobellen tijdens het thuiszitten, naar de playground gaan……

Waar jij mij het meest mee geholpen hebt: rekenen (tig keer), als ik vragen had, kreeg ik altijd antwoord, dat ik vooraan in de klas mocht zitten toen ik een gebroken arm had, uitleg geven wanneer ik iets niet snapte, weet ik niet, om naar jou te blijven kijken als we uitleg kregen….

Dit moment zal ik nooit vergeten: dat je mij een compliment gaf, dat we samen een koprol deden, de dag dat we elkaar weer zagen op school na twee maanden….

Dit ben jij (ik dus) in drie woorden: leuk, grappig, slim, lief, oud, fanatiek, stoer, consequent, wijs, streng, blij, grappig, behulpzaam……

Als we elkaar over 20 jaar weer zien, dan ben jij: ouder maar nog wel lief, nog steeds de liefste juf, ik denk geen juf meer maar nog wel lief, heel oud, nog steeds mijn favoriete juf, 30, al 70 jaar, bijna met pensioen…..

En verder wensen ze mij: vooral een gelukkig, gezond en lang leven…….

Ik heb er niks aan toe te voegen. Dit was een topjaar met een topklas.