Categorie archief: Geen categorie

De kinderen zijn onrustig, druk, opeens erg onhandig en doof. Ze ruiken het einde van het schooljaar terwijl dat nog lang niet in zicht is. Ze draaien, laten potloden tien keer vallen, moeten aangespoord worden en elkaar vooral heel veel vertellen. Ik word er kriegel van, maar doe mijn best dat zo min mogelijk teMeer lezen over “Stress”

We waren aan het rekenen. Cijferend delen en dan met kommagetallen. Een groot deel van de klas had het al door en zat ijverig te werken, enkelen waren nog niet zeker genoeg en deden met mij mee. Het is een bepaald soort genoegen om cijfers en stappen netjes onder elkaar te zetten, bij elke stapMeer lezen over “Taferelen op vrijdag”

Voor mijn deur staan de vader en moeder van mijn vrolijke kleine punkjongetje Danny. Hijzelf is er natuurlijk ook bij. ´Moet ik ook mee?’, vraagt hij. ‘Over wie gaat het gesprek eigenlijk?’, zeg ik vriendelijk. Hij lacht wat onzeker en stapt dan naar binnen. Ik begin het gesprek met de agenda. Als ik zeg datMeer lezen over “We willen nog wat vertellen”

Je krijgt de klas die je verdient, denk ik wel eens. En nu zit ik dus opgescheept met een klas met politieke activisten in de dop. Om te beginnen willen ze tijdens het kijken naar het Jeugdjournaal liever de ontwikkelingen aan het Oekraïense front volgen dan schattige verhalen over dieren. Met serieuze gezichten turen zeMeer lezen over “Politiek”

Ik kan me niet herinneren dat ik zo snel een klik had met een klas. Misschien was dat ooit wel zo en is ben ik het gewoon vergeten, misschien ben ik gewoon wel beter geworden in het herkennen. In elk geval dacht ik na de eerste maandag van de eerste week: “Ja!” Op de vrijdagMeer lezen over “Verliefd”

“Je moeder staat op het plein”, zegt Robbe. Anna reageert half binnensmonds, maar toch luid genoeg zodat ik het kan horen: “Ik wil niet opgehaald worden.” Ik knijp mijn ogen halfdicht en moet mijn reactie onderdrukken, maar ik denk, goed zo, eindelijk verzet. Ik overweeg of ik mee naar buiten zal lopen en met haarMeer lezen over “Anna”

Ik ben trots. Trots op mezelf welteverstaan. Nu is trots zijn op jezelf nogal een dingetje in het onderwijs. Trots zijn op leerlingen is prima -en dat ben ik natuurlijk ook vaak- maar trots op jezelf leidt al snel tot gedoe. In het onderwijs ben je nederig over je eigen presteren. Het kan namelijk alMeer lezen over “Trots”

Sinds ze weet dat mijn collega van wie ze ondersteuning krijgt binnenkort jarig is, is Kyra er mee bezig. Aan mij vraagt ze een groot gekleurd papier om een kaart te maken. Daar schrijft ze alle namen van de klas en van de leerkrachten op. Ook vraagt ze al haar klasgenoten om een compliment teMeer lezen over “Lief”

Het klinkt natuurlijk weinig professioneel om te zeggen dat je in het basisonderwijs wilt werken, omdat je dan kunt voorlezen. En toch is het één van mijn -niet uitgesproken- overwegingen geweest. Ik houd enorm van lezen én van voorlezen. Voorlezen staat dus dagelijks op het programma. Liever laat ik bij tijdgebrek een spellingles vallen danMeer lezen over “Haaientanden”